| type of site | town |
| geographical location | Praszka, a town in gmina Praszka, powiat oleski, województwo opolskie, Poland, Europe, • |
| latitude | 51.05 = 51° 2′ 59″ φ N |
| longitude | 18.4667 = 18° 28′ 0″ λ E |
| altitude | 193m |
| time zone | UTC+1 |
| inferior sites | Bugaj przy Praszce, pracownia krawiecka Franciszka Baryły nad Wyderką, Zawisna |
| seat for | gmina Praszka, Praszka deanery, Parish of the Holy Family in Praszka, Parish of Theotokos and the Queen of Poland in Praszka, kościół Świętej Rodziny w Praszce, kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Praszce, Praszka Cemetery, Urząd Stanu Cywilnego w Praszce |
| Surnames in this genealogy (Praszka): | Popular: Kalinowski, Kokot, Krzemiński, Zagrodnik, Lipczak, Morawiak, Krupa, Bakalarczyk, Owczarek, Baryła Alphabetically: (expand) Information about 494 surnames has been hidden due to privacy protection (contact). |
| 1791 | |
| 1792 |
|
Według reg. pobor. z 1552 r. w Strojcu i Praszce władają Prascy. W Strojcu jest kuźnica o 2 kołach wodnych. W 1563 r. P. ma 2 rzemieśl. (Wieluń 133, Bolesławiec 45) i płaci soszu 4 zł. 24 gr. Przy mieście jest młyn o 2 kołach (Pawiński, Wielkop., II, 294, 309). W mieście jest jednak szkoła, kościół zaopatrzony jest w aparaty (4 srebrne kielichy), księgi (około 1521 r. jest mszał drukowany i agenda krakowska), pleban ma łan dający mu pół grzyw. czynszu, pobiera też z łanów miejskich meszne po mierze owsa i żyta a z łanów szlacheckich i dziedzicznych dziesięcinę snopową (Laski, Lib. Ben., II, 123, 124). Zygmunt III bawiąc w P. 1620 r. miał na prośbę mieszczan wydać przywileje na utworzenie cechów (Sobieszcz. Enc. Org.). Od Praskich przeszła P. i przyległe dobra w ręce Wężyków, którzy upamiętnili się przez przebudowanie kościoła (Zofia Wężykowa, kaszt. wieluńska) i dobudowanie dwóch kaplic, fundacyą prebendarza i altaryi, mieszczanom zaś stali się pamiętni przez pozbawienie ich praw miejskich i obciążenie pańszczyznianemi powinnościami. Mimo to, dzięki pogranicznemu położeniu, osada utrzymywała swój miejski charakter lecz zaludnioną została przez żydów. W 1807 r. było tu 1000 mk., w tej liczbie 300 Żydów. W 1827 r. P. ma 186 dm., 1850 mk.; w 1862 r. było 221 dm., 2258 mk., przeważnie żydów. Po Wężykach dziedzicami miasta i dóbr byli w połowie XVIII w. Mączyńscy a w końcu hr. Tomasz Potocki i jego spadkobiercy. Staranne gospodarstwo zaprowadzone w tutejszych dobrach opisane zostało w „Opisie podróży po kraju” przez uczniów instytutu marymonckiego (Bibl. Warsz. 1848 r., I, 41). Dobra Praszka składały się w 1885 r. z folw.: Praszka, Rozterk, Grodzieczyzna, Raczyzna i Kuźnieczka. Rozl. dom. mr. 3191; folw. P. gr. or. i ogr. mr. 249, łąk mr. 45, pastw. mr. 12, zarośli tur. 6, nieuż. mr. 19, razem mr. 331; bud. murow. 13; płodozmian 9 polowy; fol. Rozterk gr. or, i ogr. mr. 212, łąk tur, 27, zarośli ml'. 5, nieui. rnr. 23, razem mr. 267; bud. mur. 2, z drzewa 7; płodozmian 10 polowy; folw. Grodzieczyzna gr. or. i ogr. mr. 4533ak ml.. 10, pastw. tar. 14, lasu mr. 605, nieuż. mr. 88, razem mr. 1170; bud. mur. 14, z drzewa 3; płodozmian 9 polowy; folw. Raczyzna gr. or. i ogr. mr. 513, łąk mr. 5, lasu mr. 602, nieuż. mr. 21, razem mr. 1141; bud. mur. 6, z drzewa 3; płodozmian 13 polowy; folw. Kużniczka gr. or. i ogr. tar. 170, łąk mr. 101, zarośli mr. 1, niani. mr. 9, razem mr. 281; bud. mur. 2,z drzewa 4; płodozmian 9 polowy, las nieurządzony. W skład dóbr wchodziły: os. Praszka os. 213, z gr. mr. 1010; wś Szyszków os. 32, z gr. tur. 342; we Strojec os. 43, z gr. mr. 467; wś Wygiełdów os. 24, z gr. nic. 386; we Brzeziny os. 33, z gr. inc. 403; wś Prosna os. 19, z gr. rur. 329; wś Rosocha os. 14, z gr, mr. 134; wś Skotnica os. 34, z gr. nar. 258; wś Bugaj os. 2, z gr. tur. 12. P. par., dek. wieluński, 4030 dusz. P. gmina należy do s. gm. okr. V w miejscu. Ma 16,691 mr. obszaru i 7800 mk. Br. Ch.
Genealogia rodu Wieruszów, założycieli i pierwszych dziedziców Wieruszowa, sięga swą historią XIII wieku, kiedy to przybyli do Polski prawdopodobnie z Niemiec, z Miśni nad Łabą w Saksonii. Słowo „wierusz” jest pochodzenia łacińskiego: ,,verus” znaczy prawy, rzetelny, szczery.
Wedle przekazów kronikarskich przodkowie Wieruszów byli „viri pacifici”, czyli „mężami czyniącymi pokój”, a nazwisko otrzymali „dla zachowania prawdy panu swemu”, czyli za wierność polskiemu władcy. Pierwszą postacią historyczną rodu był Lutold de Weruchs, o którym najstarszy zapis pochodzi z 1303 r., ale trudno tę datę wiązać z początkiem miasta Wieruszów.
[…]W II połowie XIV wieku ród Wieruszów stał się najliczniejszym rodem w wieluńskim (Wieruszów niegdyś przynależał administracyjnie do ziemi wieluńskiej), a jego przedstawiciele piastowali wówczas czołowe urzędy ziemskie, a najczęściej urząd sędziego.
[…]W II połowie XV wieku, kiedy wraz z ogólnym rozwojem ekonomicznym kraju, następuje rozwój nauki, szlachta coraz częściej zaczyna się kształcić. Dużą rolę odgrywał wówczas Uniwersytet Krakowski, do którego uczęszczali również Wierusze, m.in. Jan i Wojciech, a znacznie wcześniej studentem uczelni był Maciej, syn Piotra – założyciela Praszki. Na szczególną uwagę zasługuje jedna z osad, leżąca 18 km na południe od Wielunia, a są nimi Kowale, rodzinne gniazdo Kowalskich herbu Wieruszowa, które już w 1392 r. zostały nabyte przez Bernarda i jego brata Piotra. Losy i ciągłość rodowa Wieruszów nie skończyła się zatem, bezpośrednimi herbowczymi zostali bowiem Wierusze – Kowalscy z wyżej wymienionych Kowali. Powstały wówczas dwie główne linie Wieruszów. W Białej i Kowalach zwana Kowalskimi, w Praszce i Strojcu Praskimi. Inne linie Wieruszów ubożeją natomiast. W XVI wieku, w wyniku rozdrobnienia majątku i rozrostu rodziny, Kowalscy systematycznie tracą swoją czołową pozycję w wieluńskim. Sto lat później zubożenie rodziny jest jeszcze bardziej widoczne. Jak widać historia rycerskiego rodu Wieruszów jest niezwykle pasjonująca i bogata.
[…]